سه شنبه 17 تير ماه 1399  -  Tuesday, July 7, 2020
eco 1pegah
یادداشت
4
دو شنبه 25 آبان ماه 1394 ساعت 9:47

محمدرضا جمشیدی

گره های تنظیم بازار شیر

محمدرضا جمشیدی

از روزی که قانون انتزاع اجرایی شد، همواره یکی از دغدغه های فعالان اقتصادی به خصوص کشاورزی و صنایع غذایی وجود عینک بخشی نگری نزد برخی مدیران وزارت جهادکشاورزی بود.
ذهنیتی که اگرچه در بسیاری از موارد با تدبیر متولیان جهادکشاورزی عینیت نیافت، اما در مواردی نظیر کشمش بر سر شیرخام و نحوه عملکرد این وزارتخانه شاید به نوعی بتوان نگاهی زاویه دار را متصور شد.
اگرچه متمرکز شدن سیاستگزاری و اجرا در یک بخش همواره از نقاط مثبت و دستاوردهای انتزاع برشمرده می شود و به نظر می رسد راهکار اصولی شاید تأمین منافع هر دو گروه تولیدکننده مواد لبنی و شیرخام باشد، اما در مورد شیرخام همواره صدای فرآوری کنندگان بلند است و زاویه نگاه تصمیم گیران را به سوی دامدار قلمداد کرده و معتقدند که راه حل های ارایه شده توسط مسؤولان بیشتر متوجه تأمین مواد اولیه و معضلات تولید شیرخام است تا فرآوری کنندگان.

جدای از قضاوت نسبت به این ادعا نکاتی چند به شرح زیر قابل تأمل است:

1- اگر به هر طریقی نگاه سیاستگزار در این بخش منافع صنایع تبدیلی را در تقابل با مصالح دامداران ببیند، بیتردید نتیجه ای منطقی حاصل نخواهد شد.
طبیعی است بهترین نسخه در این وادی این باشد که با اقتصاد علمی برخورد کنیم و قانون عرضه و تقاضا را فصل الخطاب همه تصمیم گیریها قرار دهیم.
به واقع اگر متولیان بخش کشاورزی کل زنجیره تولید را با یک نگاه مورد بررسی قرار دهند، طبیعتاً هیچگاه مصالح یک بخش قربانی بخش دیگر نخواهد شد.
2- در این وادی به نظر می رسد برای رفع نگرانی دامداران و صنایع تبدیلی و براساس سیاستهای کلان نظام، امور تأمین، تنظیم بازار و قیمتگذاری به تشکلها واگذار شود و دولت از دخالت مستقیم در امر تنظیم بازار بپرهیزد، چرا که بازار رقابتی قدرت تأمین نظر دامدار، تولیدکننده صنایع لبنی و حتی مصرف کننده را خواهد داشت.

اما اگر رفتار متولی دولتی برخلاف سیاستهای اصل 44 به گونه ای باشد که حتی بر عزل و نصب مدیریت برخی کارخانههای لبنی و اتحادیه های صنفی دامداران دخالت داشته باشد، طبیعی است یافتن راه حل برای رفع معضلات فعلی دشوار خواهد شد.

3- هماکنون حدود 1100 برند مجوزدار در صنایع لبنی فعالیت می کنند، طبیعی است که با حاکم شدن بازار رقابتی چارهای جز حفظ منافع تولیدکننده و مصرف کننده برای فرآوری کنندگان باقی نخواهد ماند.
4- همانطور که حفظ دامداران زحمتکش نیاز مبرم اقتصاد است، سیاست گزاران بخش کشاورزی نباید تولیدکنندگان صنایع لبنی را به بوته فراموشی بسپارند.

تولیدکنندگانی که ایران را در شرایطی که تا سال 1375 به عنوان بزرگترین واردکننده فرآورده های لبنی نظیر شیرخشک صنعتی، کره و پنیر در منطقه مطرح بوده و سالانه تا 400 میلیون دلار ارز کشور صرف تأمین این کالاها می شد را امروز به جایگاهی رسانده اند که صادرات صنایع لبنی کشور در صدر صادرات گروه صنایع غذایی قرار گرفته است، به طور حتم شایسته نگاهی متفاوت تر از آن چیزی هستند که امروز شاهدش هستیم.
لطفا ایمیل واقعی خود را وارد نمائید زیرا بلافاصله پس از انتشار نظرتان موضوع به وسیله ایمیل به اطلاع شما رسانده خواهد شد.
نظرسنجی
عملکرد کانون انجمنهای صنایع غذایی را در دفاع از صنعت غذا چگونه ارزیابی می کنید؟
pegah3
nazgol
haraz1
goncheh1
روغن اویلا/ صنعت غذایی کوروش
شیرین عسل1
sobhan
اشتراک فودپرس
جهت دریافت آخرین اخبار
اطلاعات خود را وارد فرمایید
لغو عضویت
packagingart
صنایع غذایی مسرور
آیدین
زر ماکارون
رستوران حاج محسن1
صنایع غذایی دلوسه
ارسال پیامک
تک ماکارون
تیتر20
آب معدنی واتا
vioni
صنایع غذایی ب آ
انجمن صنفی صنایع روغنکشی ایران
آرد سازی پوسان
انجمن آبها معدنی  و آشامیدنی ایران
صنایع غذایی سحر همدان
گروه صنایع  غذایی نان آوران
گروه صنعتی نان سحر
گروه صنعتی پارس استا