علی اکبر قدیریان دبیر سندیکای صنایع کنسرو ایران در گفت و گو با پایگاه خبری اقتصاد غذا "فودپرس"، با اشاره به کاهش قابل توجه تأمین گوجه‌فرنگی به عنوان ماده اولیه اصلی صنعت رب، گفت: ورود گوجه‌فرنگی به کارخانه‌های صنایع تبدیلی به حدود یک‌سوم نه نسبت سال قبل کاهش یافته و همزمان کاهش سطح زیرکشت، صادرات گوجه‌فرنگی و افزایش بی‌سابقه قیمت این محصول، تأمین ماده اولیه صنعت رب را با چالش جدی مواجه کرده است. 

وی اظهار کرد: صنعت رب گوجه‌فرنگی کشور در شرایط فعلی با یکی از مهم‌ترین چالش‌های سال‌های اخیر خود یعنی تأمین ماده اولیه مواجه است و مسئله اصلی کارخانه‌ها در مقطع کنونی، ظرفیت تولید نیست، بلکه دسترسی به گوجه‌فرنگی کافی برای ادامه فرآیند تولید است.

قدیریان افزود: بر اساس بررسی‌های انجام‌شده در صنعت، میزان ورود گوجه‌فرنگی به کارخانه‌های صنایع تبدیلی نسبت به شرایط معمول حدود یک‌سوم کاهش پیدا کرده است و این کاهش، نگرانی جدی را نسبت به استمرار فعالیت کارخانه‌ها و استفاده از ظرفیت‌های موجود ایجاد کرده است.

این فعال صنعت غذا ادامه داد: یکی از عوامل مهم این وضعیت، کاهش سطح زیرکشت گوجه‌فرنگی است. کاهش سطح زیرکشت طبیعتاً به کاهش تولید منجر می‌شود و در شرایطی که میزان محصول کاهش یافته، تأمین ماده اولیه برای صنایع تبدیلی دشوارتر خواهد شد.

دبیر سندیکای صنایع کنسرو ایران با اشاره به موضوع صادرات گوجه‌فرنگی تصریح کرد: در کنار کاهش تولید، صادرات گوجه‌فرنگی نیز از عوامل مؤثر بر کاهش میزان محصول قابل دسترس برای صنایع تبدیلی است. زمانی که صنعت رب با کمبود ماده اولیه مواجه است، خروج بخشی از گوجه‌فرنگی تولیدشده از کشور، میزان محصولی را که می‌تواند به کارخانه‌های داخلی برسد، کاهش می‌دهد.

وی ادامه داد: به همین دلیل، در شرایط فعلی مدیریت صادرات گوجه‌فرنگی و اولویت دادن به تأمین نیاز صنایع تبدیلی کشور اهمیت بسیار زیادی دارد. محدودیت صادرات در چنین شرایطی می‌تواند به حفظ ماده اولیه در داخل کشور و افزایش امکان تأمین گوجه مورد نیاز کارخانه‌ها کمک کند.

دبیر سندیکا همچنین با اشاره به افزایش قابل توجه قیمت گوجه‌فرنگی گفت: افزایش بی‌سابقه قیمت گوجه‌فرنگی در کنار کاهش میزان عرضه، فشار زیادی به صنعت رب وارد کرده است. کارخانه‌ها برای تولید خود در یک بازه زمانی محدود باید حجم قابل توجهی گوجه‌فرنگی خریداری کنند و هرگونه کاهش در عرضه، تأمین ماده اولیه را با دشواری بیشتری مواجه می‌کند.

قدیریان خاطرنشان کرد: صنعت رب گوجه‌فرنگی یک صنعت کاملاً وابسته به فصل برداشت است و کارخانه‌ها در مدت محدودی از سال فرصت دارند گوجه مورد نیاز خود را خریداری و فرآوری کنند. بنابراین اگر در این دوره ماده اولیه کافی تأمین نشود، امکان جبران کمبود در ماه‌های بعد به سادگی وجود ندارد.

وی با تأکید بر اینکه مساله گوجه‌فرنگی فقط مربوط به صنعت رب نیست، گفت: صنایع تبدیلی حلقه مهمی میان بخش کشاورزی و صنایع غذایی کشور هستند. هر میزان گوجه‌ای که در اختیار کارخانه‌ها قرار می‌گیرد، امکان فرآوری، ایجاد ارزش افزوده و جلوگیری از هدررفت محصول را فراهم می‌کند و به همین دلیل باید برای این زنجیره نگاه یکپارچه‌ای وجود داشته باشد.

وی افزود: در شرایط فعلی لازم است در سیاست‌گذاری گوجه‌فرنگی، مجموعه‌ای از عوامل شامل سطح زیرکشت، میزان تولید، نیاز صنایع تبدیلی، صادرات و ظرفیت کارخانه‌های فرآوری همزمان مورد توجه قرار گیرد تا تصمیمات اتخاذشده با واقعیت‌های زنجیره تولید هماهنگ باشد.

دبیر سندیکای صنایع کنسرو ایران با تأکید بر ضرورت برنامه‌ریزی برای سال‌های آینده گفت: باید برای افزایش سطح زیرکشت و حمایت از تولید گوجه‌فرنگی برنامه مشخصی وجود داشته باشد. استمرار فعالیت صنایع تبدیلی بدون تأمین پایدار ماده اولیه امکان‌پذیر نیست و کاهش تولید گوجه در نهایت ظرفیت‌های ایجادشده در صنعت فرآوری را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.

وی با بیان اینکه  امروز مساله صنعت رب، کمبود ظرفیت تولید یا کارخانه نیست بلکه مشکل اصلی، تأمین پایدار ماده اولیه است تصریح کرد: کاهش حدود یک‌سومی ورود گوجه به کارخانه‌ها، کاهش سطح زیرکشت، خروج بخشی از محصول از طریق صادرات و افزایش بی‌سابقه قیمت گوجه‌فرنگی، ضرورت توجه فوری به زنجیره گوجه‌فرنگی کشور و اتخاذ تصمیمات هماهنگ برای تأمین نیاز صنایع تبدیلی را بیش از گذشته نشان می‌دهد و حل این مشکلات نیازمند تدبیر و چاره اندیشی مدیران وزارت جهاد کشاورزی است.