کشاورزی> سازمان توسعه تجارت در پرتال خود از رشد صادرات ایران به روسیه در سه ماهه نخست سال ۲۰۱۷ نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۱۶ خبر داده و بررسی آمار گمرک نیز نشان ‌می‌دهد که صادرات ایران از حدود ۱۷۳ میلیون دلار در سال ۱۳۹۴ به حدود ۲۱۸ میلیون دلار در سال ۱۳۹۵ رسیده است. مقایسه این آمار ممکن است این پرسش را ایجاد کند که رشد ۳۵ میلیون دلار صادرات به روسیه، تا چه حد از نظر صادرکنندگان مطلوب است و آیا این افزایش متناسب با فرصت‌ها و ظرفیت‌های ایجاد شده بوده است؟

کاوه زرگران، رییس کمیسیون کشاورزی، آب و صنایع غذایی اتاق تهران بر این عقیده است که به دلیل وجود تحریم‌ها و فراز و نشیب مبادلات تجاری، بهتر است عملکرد کشور در حوزه تجارت در بازه سه تا پنج ساله مورد بررسی قرار گیرد. بر این اساس، بررسی‌ها نشان ‌می‌دهد که در پنج سال گذشته، یعنی از سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵، صادرات ایران به روسیه از حدود ۴۹۹میلیون دلار به حدود ۲۱۸ میلیون دلار رسیده و به حدود یک دوم کاهش یافته است. از نظر او، چنین عملکردی، نمی‌تواند چندان قابل دفاع باشد.

زرگران در ادامه توضیح داد: ارزش صادرات ایران به روسیه در سال ۱۳۹۱، حدود ۴۹۹ میلیون دلار بود که در سال ۱۳۹۲ به ۳۱۷ میلیون دلار و در سال ۱۳۹۳ به ۲۸۶ میلیون دلار کاهش یافت. ارزش صادرات ایران به روسیه در سال ۱۳۹۴ نیز روند نزولی خود را ادامه داد و به ۱۷۳ میلیون دلار رسید. اما در سال ۱۳۹۵ ارزش صادرات ایران به روسیه روندی افزایشی گرفته و با کمی جبران کاهش‌های سال‌های قبل، به ۲۱۹ میلیون دلار رسیده است.

او با اشاره به اینکه، افزایش صادرات لبنیات و انگور خشک در سال ۱۳۹۵ به افزایش صادرات ایران به روسیه منجر شده است، افزود: با وجود این، سهم صادرات کشور به روسیه در سال ۱۳۹۱ حدود ۱,۵ درصد کل صادرات را تشکیل داده است که این سهم در سال ۱۳۹۵ به حدود نیم درصد از کل صادرات تنزل یافته است.

این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران در خصوص وضعیت صادرات محصولات غذایی به روسیه توضیح داد: ارزش صادرات محصولات غذایی ایران به روسیه در سال ۱۳۹۵ حدود ۱۵۲ میلیون دلار برآورد شده که نسبت به مدت مشابه سال قبل از نظر وزنی ۵۵ درصد و از نظر ارزشی ۳۸ درصد رشد داشته است. اما مقایسه این رقم با صادرات همین محصولات در سال ۱۳۹۳ که ۱۶۴ میلیون دلار برآورد شده، حدود ۱۰ میلیون دلار کاهش را نشان ‌می‌دهد.

او افزود: با وجود کاهش‌هایی که در واردات مواد غذایی روسیه رخ داده است، هنوز سهم محصولات ایرانی در واردات ۲۷ میلیارد دلاری روسیه ناچیز است؛ هرچند گمرک ایران دسترسی به آمارهای تجاری را محدود کرده و به همین دلیل نمی‌توان اظهارنظر دقیقی ارائه کرد.

این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران در ادامه به موانع توسعه صادرات ایران به روسیه اشاره کرد و گفت: به طور کلی در دوره تحریم‌ها، مبادلات پولی با کندی صورت ‌می‌گیرد و بانکی هم که گفته ‌می‌شود بخشی از سهام آن، متعلق به بانک‌های ایرانی است، چندان نتوانسته است به بخش خصوصی کمک کند، به این دلیل که کارمزدهای بالایی را مطالبه ‌می‌کند و محدودیت‌های خاص خود را دارد. به طور کلی، عدم رضایت بسیاری از عملکرد این بانک وجود دارد. در عین حال صادرکنندگان نسبت به فرایند بازگشت ارز حاصل از صادراتشان به کشور نیز گلایه دارند.

کاوه زرگران افزود: غالبا کسانی که ارز خود را از طریق بانک توسعه صادرات باز ‌می‌گردانند، بانک آن ها را به صرافی ارجاع ‌می‌دهد که سهام آن متعلق به همان بانک است و در یک قرارداد یک طرفه، ارز صادرکنندگان را حدود ۱۷۰ تومان پایین‌تر از قیمت واقعی خریداری ‌می‌کند.

او با بیان اینکه مساله اساسی صادرات به روسیه، قیمت تمام شده بالای محصولات ایرانی است، ادامه داد: قیمت تمام شده بالا این ناشی از گران بودن هزینه‌های تولید در کشور است. یعنی تولیدکنندگان هم مواد اولیه مورد نیاز خود را گران تهیه ‌می‌کنند و هم هزینه‌های سربار تولید، سبب ‌می‌شود که قیمت تمام شده محصول نسبت به قیمت رقبا بالا باشد. حتی برخی محصولاتی که در آمریکای جنوبی تولید ‌می‌شود و به روسیه صادر ‌می‌شود، حدود ۱۰ درصد از قیمت تمام شده کالاهای ایرانی ارزان‌تر است.

رییس کمیسیون صنایع غذایی و کشاورزی اتاق تهران گفت: اگر قرار باشد به بخش‌هایی از بازار روسیه وارد شویم، دولت باید صادرکنندگان را از طریق کمک‌های یارانه‌ای و کاهش هزینه حمل‌ونقل مورد حمایت قرار دهد. این یارانه در سال گذشته با درایت وزارت جهادکشاورزی به صادرات لبنیات اختصاص یافت و جهش صادراتی در این بخش حاصل شد. اما در اقلام دیگری که دارای مزیت صادراتی است، این حمایت‌ها مشاهده نمی‌شود. افزون بر این‌ها، تعرفه‌های گمرکی و تعاملات سیاسی دو کشور نیز در جهت حمایت از صادرکنندگان ایرانی نیست.

زرگران ادامه داد: صادرکنندگان ترکیه‌ای از مزیت کریدور سبز بهره ‌می‌گیرند و تجار ما از این امکان محروم هستند. عملا ناتوانی دولت در ایجاد تعامل تجاری با روسیه، مزید بر علت شده و از این ناحیه نیز قیمت تمام شده کالاهای ایرانی افزایش یافته است. تعرفه تجاری که بازرگانان ایرانی برای صادرات به روسیه ‌می‌پردازند، نسبت به تعرفه کالاهای ترکیه و نسبت به کشورهایی که عضو کمیسیون مشترک گمرکی هستند بالاست و این مسایل شانس ما را برای تصاحب بازار روسیه کاهش ‌می‌دهد. به همه این موانع، مشکلات بازگشت پول را هم اضافه کنید که باعث ‌می‌شود بخشی از هزینه‌های تمام شده به هزینه‌های مالی اختصاص پیدا کند.

منبع:ایانا
کد خبر d80ad9bf7a8844c28755005f74a29879

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 4 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بابک بزرگی ۰۵:۵۹ - ۱۳۹۷/۰۳/۱۰
    0 0
    با سلام اینجانب بابک بزرگی در حوزه مواد غذایی فعالیت دارم ( به بیش از سیصد نوع محصول در این زمینه دسترسی مستقیم دارم ) برای تکمیل سبد کالایی خود جهت صادراتی تمایل به همکاری دارم اگر چنانچه مشتری خارجی دارید ! بنده برای تکمیل روند فروش و جلب رضایت مشتری در خدمت هستم ! شماره تماس : 09111197893